Poland in Human Rights Council and persecution of Uyghurs in China / Polska w Radzie Praw Człowieka ONZ a prześladowania Ujgurów w Chinach

AE MicroMacro – China

Łukasz Sarek
October 28, 2019

English version PDF: Poland in Human Rights Council and persecution of Uyghurs in China
Wersja polska PDF: Polska w Radzie Praw Człowieka ONZ a prześladowania Ujgurów w Chinach

Poland in Human Rights Council and persecution of Uyghurs in China

What happened? On 17 October, the UN General Assembly voted to elect Poland to the UN Human Rights Council for the 2020-2022 term. The membership in HRC is based on equitable geographical distribution, and seats are distributed as follows among regional groups: African States (13) Asia-Pacific States (13), Eastern European States (6), Latin American and Caribbean States (8), Western European and other States (7). New members will replace 14 countries, which membership in UNHCR expires on December 31, 2019. The group of members elected for years 2020-2022 includes Armenia, Brazil, Germany, Indonesia, Japan, Libya, Marshall Islands, Mauritania, Namibia, Netherlands, Poland, Republic of Korea, Sudan, Venezuela.

Why it matters? HRC produces the Universal Periodic Review (UPR) of the human rights records of all UN Member States. HRC can also issue resolutions condemning human rights abuses and calling states for change. On July 9 2019 twenty-two countries at the United Nations’ top human rights body issued a joint statement urging China to end its mass arbitrary detentions and related violations against Muslims in the Xinjiang region. Approximately one million Uighurs and other Turkic Muslim minorities are reportedly being detained in “re-education” or “de extremification” facilities for minor or seemingly arbitrary infractions without formal charges, due process rights or access to legal representation. They are subjected to abuse and torture, ill-treatment and forced political indoctrination. In response to the letter China mobilized almost forty like-minded countries including Russia, Myanmar, to sign the letter supporting its actions in Xinjiang. The HRC is one of the forums, where China’s atrocities in Xinjiang can be criticized and where China can be officially and publicly called to stop the ethnic cleansing in Xinjiang. However, no resolution against China has been made so far.

Context The current composition of the HRC packed with authoritarian regimes or countries with poor human rights record strongly undermines the Council’s mandate and ability to perform its basic duties. Citing these reasons US left the HRC last year. Recently Trump administration imposed sanctions on the Chinese companies and Chinese officials involved in abuses against Uighurs but the credibility of those steps is disputable due to recent US violations of human rights and Trump’s support for other authoritarian regimes. US position and current composition of HRC require democratic countries to increase efforts to prevent HRC becoming the tube of oppressive authoritarian regimes.

What can Poland do?

Poland along with other CEE countries, with exception of Baltics states, have been so far rather silent on the Chinese actions in Xinjiang. While aligning recently its policy with the United States Poland has not condemned China for its ethnic policy in Xinjiang. In April European Parliament issued a resolution calling China to immediately end the practice of arbitrary detentions, without any charge, trial or conviction for a criminal offense, of members of the Uyghur and Kazakh minority and Tibetans, to close all camps and detention centres and to release the detained persons immediately and unconditionally. Many member states however try to avoid confronting China and keep silence. Poland as a newly elected member should support the voices calling China to end ethnic cleansing, use the HRC forum to criticize Chinese actions and to join the relevant international initiatives. Seeking cooperation with China where it’s necessary is encouraged but not at the price of closing eyes on the atrocities. Without the comprehensive and reasonably leveraged pressure exercised by the international community Chinese regime will continue its repressive policy. Recently many democratic countries choose to follow overly simplistic “Realpolitik” or the policy of appeasement towards China. Hopefully, Polish government would not choose this path.


Polska w Radzie Praw Człowieka ONZ a prześladowania Ujgurów w Chinach

Co się wydarzyło? 17 października, Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych głosowało za wyborem Polski na członka Rady Praw Człowieka Narodów Zjednoczonych (HRC) na kadencję 2020-2022. Członkostwo w HRC jest oparte na parytecie państw według podziału geograficznego i określona liczba miejsc przypada na grupę państw: państwa afrykańskie 13 miejsc, Azja-Pacyfik – 13, Europa Wschodnia – 6, Ameryka Łacińska i Karaiby – 8, Europa Zachodnia i inne państwa – 7. Nowo wybrani członkowie zastąpią 14, których kadencja wygasa 31 grudnia 2019. Do grupy nowych członków należą: Armenia, Brazylia, Niemcy, Indonezja, Japonia, Libia, Wyspy Marshalla, Mauretania, Namibia, Holandia, Polska, Korea Południowa, Sudan i Wenezuela.

Jakie to ma znaczenie?. HRC dokonuje okresowych przeglądów przestrzegania przez państwa członkowskie ONZ praw człowieka. Ma prawo do wydawania rezolucji potępiających naruszenia praw człowieka i wzywających państwa do zaprzestania naruszeń. W lipcu 2019 r. 22 państwa wystosowały wspólne oświadczenie wzywające Chiny do zaprzestania arbitralnych aresztowań i przemocy wobec muzułmanów w Xinjiangu. Około miliona Ujgurów i członków innych muzułmańskich mniejszości narodowych pochodzenia tureckiego jest bez formalnych zarzutów przetrzymywanych w obozach „reedukacyjnych” i „deesktremizacji” pod najdrobniejszymi albo arbitralnie sformułowanymi zarzutami i pozbawionych dostępu do pomocy prawnej. W centrach są poddani torturom, szykanom, złemu traktowaniu i przymusowej indoktrynacji politycznej. W odpowiedzi na list chińskie władze zmobilizowały około 40 państw, których władze są zbliżone światopoglądowo do Pekinu takich jak Mjanma, Rosja, do podpisania listu popierającego chińskie działania w Xinjiangu. HRC jest jednym z forum na którym chińskie okrucieństwa w Xinjiangu mogą być krytykowane i gdzie mogą być oficjalnie i publicznie wezwane do zaprzestania prowadzenia czystek etnicznych. Do tej pory chińskie działania nie doczekały się rezolucji HRC.

Kontekst. Obecny skład HRC, w którym znalazło się wiele państw o autorytarnych reżimach i historią naruszeń praw człowieka podważa mandat organizacji do wykonywania swoich podstawowych obowiązków. Powołując się na te czynniki Stany Zjednoczone w ubiegłym roku zrezygnowały z członkostwa. Administracja Trumpa nałożyła również niedawno sankcje na chińskie przedsiębiorstwa i chińskich urzędników zaangażowanych w prześladowania Ujgurów. Wiarygodność tych działań jest dyskusyjna ze względu na naruszenia praw człowieka dokonywane przez rząd Stanów Zjednoczonych oraz poparcie jakiego Trump udziela niektórym reżimom autorytarnym. Stanowisko USA oraz aktualny skład HCR wymaga, by państwa demokratyczne podjęły wysiłki dla zapobiegnięcia temu, by HRC stała się tubą autorytarnych reżimów.

Rola Polski.

Polska wraz z innymi państwami Europy Środkowo-wschodniej, za wyjątkiem państ bałtyckich, zachowywała milczenie w kwestii chińskich działań w Xinjiangu. Zbliżając swoją politykę zagraniczną do polityki Stanów Zjednoczonych polskie władze nie potępiły jednak chinskiej polityki etnicznej wobec Ujgurów. W kwietniu Parlament Europejski wydał rezolucję, w której wzywał Chiny do natychmiastowego zakończenia arbitralnych aresztowań członków mniejszości ujgurskiej, kazachskiej i tybetańskiej, dokonywanych pod pozorem przestępstw kryminalnych a przeprowadzanych w sposób arbitralny, bez procesu i wyroku skazującego oraz wezwał Pekin do zamknięcia wszystkich centrów, w których przetrzymywani są członkowie mniejszości jak również do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich zatrzymanych. Władze wielu państw członkowskich unika jednak konfrontacji z Chinami i milczą w tej sprawie. Polska jako nowo wybrany członek HRC powinna wspierać głosy wzywające Chiny do zaprzestania czystek etnicznych, używać forum rady do krytykowania władz chińskich oraz przyłączać się do odpowiednich inicjatyw międzynarodowych. Szukanie możliwości współpracy z Chinami tam gdzie jest to konieczne jest wskazane ale nie za cenę zamykania oczy na chińskie okrucieństwa. Bez wszechstronnej presji ze strony społeczności międzynarodowej za którą stoją realne konsekwencje chińskie władze będą kontynuowały swoją opresywną politykę. W ostatnich latach wiele państw demokratycznych w stosunkach z Chinami stosuję nadmiernie uproszczoną „Realpolitik” albo wręcz politykę appeasementu. Pozostaje wierzyć, że Polski rząd nie podąży ta drogą.